Metody przechowywania szczepów bakterii w laboratorium. Część 1

Skuteczność metody zależy w znacznym stopniu od rozpatrywanego rodzaju bakterii, a nawet gatunku, jednak dla większości rodzajów bakterii o umiarkowanych wymaganiach pokarmowych i niskiej wrażliwości na czynniki fizykochemiczne (tj. np.: Enterobacter spp., Bacillus spp., Escherichia spp., Micrococcus spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Salmonella spp., Serratia spp., Shigella spp., Streptococcus spp.) okres maksymalnej przeżywalności zawiera się w przedziale 2-11 lat. Bakterie o wysokiej wrażliwości na stres środowiskowy lub wymaganiach pokarmowych jak przedstawiciele rodzaju Mycobacterium są trudne w przechowywaniu, ich przeżywalność wynosi zaledwie około miesiąc [13].

W badaniach własnych sprawdzono żywotność 116 szczepów (101 bakterii Gram-ujemnych i 15 bakterii Gram-dodatnich) przechowywanych pod parafiną w Zakładzie Mikrobiologii Uniwersytetu Wrocławskiego przez okres kilkunastu lat. Udało się odzyskać 53 szczepy (45,7% żywotności), z czego 52 szczepy to bakterie Gram-ujemne (51,5% żywotności), a jeden szczep to bakteria Gram-dodatnia (7% żywotności). Na podstawie naszych wstępnych wyników można wnioskować, że bakterie Gram-ujemne są mniej wrażliwe na długotrwałe przechowywanie pod parafiną w porównaniu z bakteriami Gram-dodatnimi [12].

Największymi zaletami [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas