Sposoby usuwania jonów kadmu z wody – przegląd metod i perspektywy

Ocena jakości powietrza jest prowadzona wg kryteriów określonych w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 roku w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy oraz Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/107/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. [8]. Obecnie pod kątem ochrony zdrowia ocenie podlega 12 substancji, w tym kadm. Dla każdej z nich określone są stężenia w powietrzu, które nie powinny być przekraczane. Wartości graniczne stężenia Cd(II) w powietrzu wynoszą maksymalnie 5 ng/m³ w ujęciu rocznym. Skład chemiczny gleb ornych jest monitorowany przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach (IUNG), natomiast stężenie kadmu w wodzie pitnej oraz żywności znajduje się pod nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej (GIS). Oznaczanie zanieczyszczeń metalami ciężkimi w wodzie jest prowadzone zgodnie z wytycznymi unijnymi (Ramowa Dyrektywa Wodna, czyli Dyrektywa 2020/2184 Parlamentu Europejskiego). Zgodnie z normami krajowymi i unijnymi dopuszczalne stężenie Cd w wodzie pitnej to 0,005 mg/L [9], natomiast zgodnie z wytycznymi WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) stężenie kadmu w wodzie pitnej zostało ograniczone do poziomu zaledwie 0,003 mg/L [10].

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas