Specjacja wybranych pierwiastków krytycznych dla technologii
W wodach powierzchniowych, w zależności od panujących warunków, mogą występować różne formy antymonu. W wodzie antropogenicznego zbiornika Kozłowa Góra występowały warunki utleniające, co miało silny wpływ na występowanie tylko utlenionej formy antymonu Sb(V). Badania wykazały, że stężenie Sb(III) było niskie, poniżej granicy oznaczalności (<0,009 μg/L), podczas gdy średnie stężenie Sb(V) wynosiło 0,93 μg/l Nie stwierdzono też obecności metylowej pochodnej antymonu. Natomiast w osadach dennych tego zbiornika występowały obie nieorganiczne formy antymonu, przy czym przeważała ilościowo utleniona forma Sb(V) [9]. W wodzie i osadach dennych rzeki Białej Przemszy [10], jak również rzeki Bytomki [11], dominowała utleniona forma antymonu.
W glebach antymon występuje głównie w dwóch stanach utlenienia: trójwartościowym (Sb(III)) i pięciowartościowym (Sb(V)). Obie formy różnią się pod względem reaktywności, mobilności oraz toksyczności [12]. Związki antymonu w formie Sb(III) są około 10 razy bardziej toksyczne niż Sb(V) [13]. Wyższa toksyczność Sb(III) wynika z jego większej zdolności do oddziaływania z biomolekułami takimi jak białka czy enzymy, co może prowadzić do uszkodzenia komórek i zaburzeń metabolizmu [14]. Ponadto Sb(III) łatwiej [...]



